Bu güzergahta günlük sadece bir sefer yapılabiliyordu. Araçlar o günlerin teknolojik koşullarında değişik markalarda koridorsuz, üstten bagajlı,burunlu tipteydi. 15-20 kişilik olmasına rağmen yolda çalışan tek araç olmaları nedeniyle 30-40 yolcu taşımak zorunda kalıyorlardı. Bu nedenle yolculuklar uzunca bir süre alıyordu. Aynı yıllarda Finike-Fethiye arasında o günün şartlarına uygun Karsan tipi otobüslerle her sabah karşılıklı olmak üzere tek sefer düzenlenmekteydi. Bu süreç 1970'li yılların sonuna kadar devam etti.

1980'li yılların başında Kemer yolu üzerindeki Çamdağ ve Akyarlar tünellerinin ulaşıma açılmasıyla Kaş-Antalya arasında Mersedes Benz 0302 araçları ile günlük birkaç sefer düzenlenmeye başlandı. 1980'li yılların ortalarına doğru bu seferler Fethiye'ye kadar uzatıldı ve ender de olsa klimalı otobüsler yollarda görülmeye başlanıldı. Aynı dönemde değişik firmaların bu güzergahta yolcu taşımacılığı yapmaya başlaması ile rekabet ortamına girildi. Düşük fiyatla yolcu taşıma,rakip firmayı zarara uğratma felsefesi üzerine kurulu bir rekabet düzeni oluştu. Bu oluşum yolcunun beklentilerini karşılamaktan uzak kısa vadede para kazanmaya odaklı olduğundan hizmet kalitesi ve yolcu taşımacılığından elde edilen gelirin düşmesi pek çok araç sahibinin iflas etmesine yol açtı. Bu nedenle pek çok meslektaşımız mesleğinden uzaklaşmak zorunda kaldı. Rekabet nedeniyle araçların birbirleriyle yarışmaları mal ve can güvenliğini tehdit etti,üzücü kazalar yaşandı.